-Τα περισσότερα απ’ όσα γράφονται στο facebook είναι βλακείες, αλλά ορισμένες φορές ανακαλύπτεις και κάποια σοφά πράγματα, όπως αυτό που διάβασα προχθές.

Σε άρθρο που έγραψε κάποιος για να υποστηρίξει πως θα πρέπει να θεωρούμε αυτά με τα οποία ασχολούμαστε, ιδιαίτερα δημιουργικά, έγραψε και το παρακάτω:

Η κυρία τού σπιτιού ήταν πολύ ευχαριστημένη με την προθυμία του αγοριού που τής έφερνε τα ψώνια από το μανάβικο, που ρώτησε το όνομά του.

-»Σαίξπηρ», απάντησε…

«Α, έχεις πολύ διάσημο όνομα!» του είπε.

«Φυσικό είναι. Τρία χρόνια τώρα, παραδίδω τα ψώνια σ’ αυτή τη γειτονιά»…

Και πράγματι. Γιατί να θέλει να γίνει Σαίξπηρ;; Αυτός κάνει κάτι τόσο όμορφο! Παραδίδει τα ψώνια σε μια γειτονιά… με συνέπεια και αγάπη γι αυτό που κάνει…

Κανείς δεν λέει να μην προσπαθούμε για το καλύτερο και να μένουμε πάντα εκεί που βρεθήκαμε.

Αν ωστόσο θέλουμε να μην τρώμε την ψυχούλα μας, πριν απ’ όλα πρέπει να αγαπήσουμε αυτό που κάνουμε, όσο το κάνουμε και να το δούμε ως καλλιτεχνική δημιουργία.

Η ζωή αποτελείται από μικρά πράγματα. Γίνονται μεγάλα αν τα αγαπάς. Κι αν τα αγαπάς, γίνονται αυτομάτως τρομερά σπουδαία.

Ακόμη κι όταν καθαρίζεις, ή όταν μαγειρεύεις, οτιδήποτε κάνεις, μη το κάνεις σαν αγγαρεία, αλλά ως μια δημιουργία. Τότε να είσαι σίγουρος ότι θα γίνει πολύ καλύτερα, Θα το ευχαριστηθείς και θα χαρείς το χρόνο που διέθεσες για να το κάνεις.

Κι αυτό, είναι σχεδόν σίγουρο, ότι θα σου ανοίξει νέους δρόμους, για ακόμη μεγαλύτερα πράγματα, χωρίς όμως το άγχος να ανέβεις γρήγορα, ακόμη πιο ψηλά.

Όλοι οι μεγάλοι, είχαν αρχικά υποδεέστερες ασχολίες, τις οποίες έκαναν με πολύ κέφι, με πολύ αγάπη κι έτσι ήρθαν τα καλύτερα…

 

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here