Είναι πραγματικά Θεού δώρο το να είσαι γονιός… Πρέπει να αντιληφθείς πολύ νωρίς ότι εφόσον δεν υπάρχουν σχολές γονέων, εσύ θα πρέπει να ανοίξεις τόσο πολύ τους ορίζοντές σου και με γνώμονα πάντα τη γονεϊκή αγάπη  να αλλάξεις, για να εκπαιδευτείς, να είσαι έτοιμος ακόμη και να μεταλλαχθείς σε κάτι άλλο από αυτό που ήσουν όταν ξεκίνησες…

Είναι η ευκαιρία να αντιληφθούμε στο έπακρο ότι ο στείρος εγωισμός μόνο κακό κάνει και ότι το εγώ πλέον δεν θα πρέπει να υπάρχει ούτε σαν λέξη που ξεστομίζεται, αλλά ούτε σαν έννοια….

Περνούν τα χρόνια κι αν είσαι εύπλαστος και προσαρμόσιμος μπροστά στις ανάγκες που σου δημιουργούνται χρόνο με το χρόνο, όσο μεγαλώνουν τα παιδιά σου βγαίνεις νικητής…

Αν δεν είσαι εύπλαστος και είσαι ένας στείρος, ασυγκίνητος και ασυμβίβαστος εγωιστής γονέας υπάρχει ο κίνδυνος να βγάλεις στην κοινωνία παιδιά, τα οποία μέχρι τα βαθιά τους γεράματα θα πλήττονται από ανασφάλειες, κόμπλεξ και θα μεταλαμπαδεύσουν στην επόμενη γενιά ό,τι εσύ ο ίδιος σου επιπόλαια έσπειρες…

Να θυμάσαι λοιπόν, γονέα, αλλά κι εγώ που οι γραμμές αυτές δεν μου φτάνουν να αναπτύξω όλη μου τη σκέψη,  ότι «είσαι τόξο από το οποίο τα παιδιά σου ωσάν ζωντανά βέλη ξεκινάνε για να πάνε μπροστά»… Αυτά είναι λόγια του αγαπημένου μου συγγραφέα Χαλίλ Γκιμπράν, που όσες φορές κι αν ξαναδιαβάσω τον ύμνο του προς τα παιδιά, διαπιστώνω ότι η γονεϊκή εκπαίδευσή μου δεν έχει τέλος…

Να θυμάσαι γονέα επίσης να λες στα παιδιά σου, ότι αν δεν έχουν να πάρουν κάτι καλό από τους εκάστοτε φίλους τους, να μάθουν αυτά να διδάσκουν στους φίλους τους το καλό… όπως κι εσύ… όπως κι εγώ…

Γιατί τα παιδιά μας δεν μας ανήκουν… Ανήκουν μόνο σε ένα καλύτερο αύριο…

 

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here