Μου τη δίνουν πολλοί… Μου τη δίνουν και πολλά…

Ειδικά το κουτσομπολιό, οι πισώπλατες κουβέντες, τα συμπεράσματα εκ του ασφαλούς, αλλά χωρίς αντίκρισμα…

Και σ’ αυτό το θέμα θα εστιάσω σήμερα…

Γιατί καλό μου κοριτσάκι ασχολείσαι τόσο πολύ με το τι κάνουν οι άλλοι;;;

Λύνονται έτσι τα δικά σου προβλήματα;

Γιατί ως γνωστόν, προβλήματα και καμπούρες κουβαλάμε όλοι μας…

Ουδείς χαλαρός, ουδείς ανεπηρέαστος, ουδείς απροβλημάτιστος…

Κι αφού βρε Τάκη κι εσύ έχεις μια ντουζίνα προβλήματα, γιατί δεν εστιάζεις να τα λύσεις;;; Ναι ειδικά στα δικά σου….

Τι θες και ασχολείσαι τόσο με τα δικά μου ή με της γειτόνισσάς σου;;;

Λες και θα χορτάσει το στομάχι σου αν μάθεις τι κάνει η γειτόνισσα και πώς το κάνει…

Για να συμμαζευτούμε λίγο…

Κι οι φίλοι;;; Αυτοί οι ντεμέκ, που το έχουν έτοιμο το: Εγώ ξέρω καλύτερα κι έτσι πρέπει να κάνεις κι αν ήμουν εγώ θα έκανα έτσι ή  αντίθετα δεν θα έκανα έτσι…

Τα ξέρουν όλα… Για μένα… Για τη γειτόνισσα, για όλους… Ενώ για τη δική τους καμπούρα… Την τύφλα τους, ξέρουν…

Είναι γνωστό ότι δεν υπάρχουν συνταγές, όλοι μας είμαστε διαφορετικοί και μοναδικοί…

Ο καθένας μας έχει τον δικό του τρόπο να αντιμετωπίζει τις καταστάσεις του…

Οι σοφοί υπήρξαν κάποτε στην αρχαιότητα, τα είπαν πια όλα… Ας σταματήσουν λοιπόν κάποιοι να το παίζουν σοφοί του σήμερα…

Κλειδοκράτορες μπορούν να είναι μόνο για τα δικά τους εφτασφράγιστα μυστικά και αμαρτήματα… Κάθε αυτοσχέδιος κριτής ας πλαγιάσει τη συνείδηση  του στο δικό του μαξιλάρι

Και όνειρα γλυκά…

 

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here