Πάω στη θάλασσα, ας βγάλω μια φωτό να την κοτσάρω στο φατσο-βιβλίο…

Αϊντε ξεκινούν όλοι τα λάϊκ…

Μετράω, πω πωωωω 150 λάϊκ έχει από κάτω…

Μα ποιος είμαι;;;

Είμαι πολύ δημοφιλής τελικά…

Το αν πέρασα καλά εκεί που πήγα, αν απόλαυσα τις όμορφες στιγμές με τον εαυτό μου ή την παρέα μου, ούτε καν κάθομαι να το σκεφτώ…

Κουρεύω τη μαλλούρα τη φουντωτή…

Εεε μου τη βάρεσε η ζέστη, ήθελα και μια αλλαγή, να μην ανεβάσω μια φωτογραφία στο φατσο-βιβλίο ;;;

Εκεί ήταν που έγινε ο ΧΑΜΟΣ…

Διασχίζω τα χιόνια…

Κολυμπάω…

Κινδυνεύω σ’ έναν γκρεμό…

Εχω σπάει το ποδάρι μου και τόχω στο γύψο…

Είμαι διακοπές…

Βρήκα γκόμενο…

Παντρεύτηκα…

Εκανα μουσακά…

Βγήκα για τσίπουρα…

Και φυσικά σ’ όλα αυτά βγάζω σέλφι και την ανεβάζω…

Και γίνεται πανηγύρι και χαμός πάλι…

Πολλά τα λάϊκ…

Τι όμορφη που είναι η ζωή που ζω…

Αν δεν την επιδείξω τι αξία θα έχει;;;

Κι όμως, φίλοι μου και αναγνώστες μου…

Τα ίδια χάλια έχουμε όλοι μας…

Δεν γουστάραμε τους ρουφιάνους και τώρα τους έχουμε πάρει εργολαβία όλοι μαζί…

Μα φυσικά κι εγώ…

Το αστείο είναι που κάποιοι κάνουν λάϊκ και στον εαυτό τους…

Κι αν δούμε κι άλλες διαστάσεις του θέματος…

Για ένα λάϊκ πήρε διαζύγιο το τάδε ζευγάρι…

Για ένα λάϊκ ξυλοκοπήθηκε μέχρι θανάτου η σύζυγος ή έφαγε παντόφλα ο καψερός συμβίος…

Τάχουμε παίξει, σας λέω και δεν φταίει η ζέστη, ούτε το κρύο, ούτε τίποτα…

Φταίει που δεν ζούμε συνειδητά, δεν απολαμβάνουμε αληθινά…

Και μας …πηδάει στο τέλος η ίδια μας επιδειξιομανία…

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here