Θα έρθει μια μέρα που θα ζήσω δύο ζωές. Μία καλή και μία κακή. Θα ‘ρθει μια μέρα που θα μπορώ να πετάω ψηλά στους ουρανούς. Που θα μιλάω όλες τις γλώσσες του κόσμου. Που θα μπορώ να μεταλλάσσομαι σε ό,τι θέλω. Σε γάτα, πουλί, σκιουράκι, ελάφι… Που θα μπορώ να κουβαλώ στους ώμους μου τεράστιες πέτρες για να χτίζω γεφύρια και να ενώνω αναμεταξύ τους, τους μοναχικούς ανθρώπους, τις απόμερες γειτονιές και τα ξεχασμένα κράτη. Που θα μπορώ να ξαναζωντανεύω τις μαρμαρωμένες βασιλοπούλες. Να πρασινίσω και πάλι τα απανθρακωμένα δάση. Να ξαναδώσω ζωή στα στερεμένα ρυάκια.

Θα ‘ρθει μια μέρα που θα γυρίσω πίσω το χρόνο. Αιώνες κι αιώνες…

Που θα μιλώ με τα πουλιά. Που θα κοιμάμαι πάνω σε μια φέτα φεγγαριού. Που θα ακουμπώ τον ήλιο και δε θα καίγομαι.

Που θα γράψω καινούργια τραγούδια. Θα κάνω τη σοφία να περισσεύει και την κακία να εξαφανιστεί. Που θα μπορώ να χτενίζομαι σε πεντακάθαρα νερά και να λούζομαι σε ονειρεμένους καταρράκτες.

Θα ‘ρθει μια μέρα που θα ζήσω στο πουθενά. Θα ανοίγω τις πύλες στο ποτέ και θα κάνω παρέα με το τίποτα. Που θα ακούω μόνο αυτά που θέλω. Που θα πονάω λίγο, που θα ζήσω για πάντα.

Θα περπατώ χωρίς να φαίνομαι, δε θα πεινώ, δε θα διψώ. Δε θα κρυώνω και ούτε θα αρρωσταίνω. Θα ζω με τον αέρα. Θα περπατώ στα σύννεφα. Θα τραγουδώ δυνατά.

Θα ‘ρθει μια μέρα που δε θα είμαι εγώ. Που θα μιλώ χωρίς φωνή. Που οι λέξεις δε θα έχουν ήχο, παρά μόνο τη δική τους μουσική. Που θα τρέχω πάνω στο άλογο και θα μηδενίζω ορίζοντες και μήκη και πλάτη. Που θα ζω χωρίς σκέψεις να βαραίνουν την ψυχή. Χωρίς τύψεις και αγωνίες. Που θα κοιμάμαι τα βράδια και θα μπορώ να ονειρεύομαι απόρθητα κάστρα και δαιδαλώδεις διαδρόμους και δε θα φοβάμαι πως θα χαθώ ανάμεσά τους.

Που θα ξυπνάω τα πρωινά και θα με λούζει το φως της αλήθειας. Που θα κοιτώ το δειλινό χωρίς να μελαγχολώ. Που θα συνομιλώ με τα αερικά.

Θα ‘ρθει μια μέρα που θα ζήσω μία ζωή. Όπως τη θέλω εγώ. Θα γράψω εγώ και την αρχή αλλά και το τέλος. Και στο ενδιάμεσο θα βάζω ότι μου αρέσει. Κάθε μέρα κι άλλη ιστορία. Κάθε μέρα, μία άλλη ζωή…

 

Θεοπίστη

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here