Του Βασίλη Τζιτζή, Σκάλα Καλλιράχης Θάσος

Κάθε φορά που πρόκειται να δικαστούν καταχραστές του δημοσίου χρήματος, σχεδόν εκ των προτέρων είναι γνωστό το αποτέλεσμα της δίκης, ότι θα καταδικαστούν οι ένοχοι σε τόσα χρόνια φυλακή, αλλά με αναστολή και τα κλοπιμαία καλοφάγωτα.

Αυτό είναι πραγματικός εμπαιγμός για την κοινή γνώμη, που στην ουσία είναι άλαλη η κοινή γνώμη, αφού ποτέ δεν έφτασε η δικαιοσύνη να την ικανοποιήσει με τις αποφάσεις της. Τελευταίο παράδειγμα οι πρώην συνδικαλιστές της ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ, που κατασπατάλησαν τα χρήματα του οργανισμού, που θα ήταν το επικουρικό μαξιλάρι, για τους μη δυνάμενους πελάτες της ΔΕΗ να πληρώσουν τον λογαριασμό τους, αυτοί οι πέντε έξι κατασπατάλησαν τα χρήματα σε προσωπικές απολαύσεις, πέραν πάσης περιγραφής.

Αυτοί ήταν οι νταήδες που θα κατέβαζαν τον διακόπτη να βυθίσουν την χώρα στο σκοτάδι και να καταδικάσουν, όσους ήταν συνδεδεμένοι με το ηλεκτρικό ρεύμα  και που  κρέμονταν η ζωή τους από το ρεύμα, που αυτοί ήθελαν για καπρίτσιο τους  να το διακόψουν.

Βέβαια δεν καταδικάζονται για αυτήν την ελεεινή πράξη τους, αλλά για ατασθαλίες στον οργανισμό τους, που τα χρήματα αυτά στο κάτω, κάτω της γραφής είναι περιουσία του λαού.

Από τότε, δηλαδή πριν από τρία χρόνια μέχρι σήμερα ο ελληνικός λαός περίμενε την τιμωρία τους, φυσικά όχι την παραδειγματική, διότι τέτοια δεν υπάρχει στην ελληνική δικαιοσύνη, αλλά μια λογική τιμωρία για το έγκλημα που έκαναν.

Και προχθές επί τέλους έβγαλε την απόφαση της η δικαιοσύνη μας, έριξε μερικά χρόνια φυλακή από τρία μέχρι εφτά, αλλά με ΑΝΑΣΤΟΛΗ.

Ξέρετε τι σημαίνει αυτό;

Σκέτος εμπαιγμός, σε μένα που είμαι η κοινή γνώμη και περιμένω να δω την τι-μωρία των ενόχων, για να ικανοποιηθώ ηθικά, ότι δίπλα μου στέκεται η δικαιοσύνη, που υποτίθεται περιφρουρεί τα συμφέροντά μου, γι’ αυτό και πληρώνεται και πολύ καλά μάλιστα.

Όλοι βλέπουμε την κατρακύλα  που έχει πάρει το κράτος και αναρωτιόμαστε για την αιτία και δυσανασχετούμε κάθε φορά που βλέπουμε να καταδικάζονται κλέφτες με γελοίες ποινές.

Βέβαια οι κλέφτες δεν κλέβουν το χρήμα των δικαστών, αλλά το δικό μου.

Γιατί η δικαιοσύνη δεν τους δίκασε να φέρουν πίσω τα χρήματα που σπατάλησαν;

Δεν της νοιάζει, εφόσον τα δικά της είναι εκεί για να πληρωθεί και ο μήνας έχει εννιά.

Αλίμονο σε μένα που περιμένω, που φροντίζω και για τους δύο και για τους κλέφτες και για τους δικαστές, στην ουσία και οι δύο είναι κλέφτες για μένα, διότι  τα χρήματα μου κάνουν φτερά με πολλά πουλάκια.

Δικάστηκαν ο Φωτόπουλος και η παρέα του σε μερικά χρόνια φυλακή με αναστολή είναι σαν να τους λέει η δικαιοσύνη, να προσέχετε την άλλη φορά θα σας κάνω νταντά.

Σωστά για την δικαιοσύνη, αλλά δεν έκλεψαν τα χρήματα της δικαιοσύνης, δικά μου χρήματα έκλεψαν και το θύμα  είμαι εγώ, εγώ πρέπει να δικαιωθώ, υλικά και ηθικά.

Δηλαδή αφού τους δικάσουν να φέρουν πίσω τα χρήματα που έκλεψαν να πάνε και δέκα χρόνια φυλακή και ας τους ταϊζω, αλλά τουλάχιστον δεν θα είμαι το κορόιδο

τους.

Τώρα νοιώθω προδομένος από την δικαιοσύνη, διότι με την απόφασή της καταδικάζει εμένα στη μιζέρια και οι κλέφτες σε συνεργασία με την δικαιοσύνη καταροκανίζουν το δημόσιο χρήμα και κανείς δεν δικάζεται και καταδικάζεται.

Γι’ αυτό και είναι χιλιάδες οι περιπτώσεις κατάχρησης δημόσιου χρήματος, από τους επιτήδειους, που ξέρουν προκαταβολικά ότι θα καταδικαστούν σε μερικά χρόνια φυλακής, αλλά με αναστολή ή πρότερου εντίμου βίου.

Δηλαδή πριν από την πράξη της κλοπής, είχε έντιμο βίο, μετά την πράξη πάλι θα έχει πιο έντιμο βίο από μένα.

Πάντως το τέλος αυτής της ιστορίας θα εκκολάψει χιλιάδες άλλους καταχραστές, αν και ζούμε σε μια εποχή που η κλεψιά δημοσίου χρήματος δεν θεωρείται κολάσιμη πράξη, αλλά επιπλήξιμη να μη το ξανακάνει.

Ευχαριστώ πολύ θα το ξαναδοκιμάσω θα πει ο Φωτόπουλος.

Δυστυχώς στα χάλια που φτάσαμε δεν φταίει ο Φωτόπουλος. Αν είχαμε σωστή δικαιοσύνη δεν θα είχαμε Φωτόπουλο.

Τώρα που έχουμε Φωτόπουλο θα έχουμε έναν παραπάνω Φτωχόπουλο και η συνέχεια έπεται και τρέμει η καρδιά εκείνου που είναι συνδεδεμένος με το ηλεκτρικό ρεύμα, να μη βρεθεί δεύτερος Φωτόπουλος και γίνει Σκοτεινόπουλος. Ειλικρινά δηλαδή, τέτοια πράγματα δεν γίνονται αλλού.

Εκεί πέφτει η τιμωρία, πρώτα δημεύονται ή εισπράττονται με οποιοδήποτε τρόπο τα κλεμμένα και μετά πέφτει και η προσωπική τιμωρία, που πραγματικά είναι παραδειγματική, πράγμα το οποίο γνωρίζουν οι δικαστές μας, αλλά δεν το εφαρμόζουν.

Το γιατί το ξέρουν αυτοί.

Και δε σηκώνουν και πολύ κριτική και με το παραμικρό σε χώνουν μέσα και σε τιμωρούν παραδειγματικά, α! όλα και όλα, δεν μπορείς να βρίζεις την δικαιοσύνη, διότι θα τιμωρηθείς παραδειγματικά.

Αυτό το πιστεύω.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here