Του Βασίλη Τζιτζή, Σκάλα Καλλιράχης Θάσος

Χρόνια πολλά προσπάθησα να βρω μια αιτία στην διχόνοια των ελλήνων. Είναι ένας λόγος που με πονάει πολύ και μια πρόκληση να ψάξω να βρω την αιτία, γιατί να διχογνωμούμε σχεδόν σε όλα τα θέματα. Δεν νομίζω το φυσικό περιβάλλον να παίζει κανέναν ουσιαστικό ρόλο στο να μη συμφωνούμε. Άρα η αιτία πρέπει να αναζητηθεί μέσα στον κάθε έλληνα, που δεν συμφωνεί σχεδόν σε κανένα θέμα με τον άλλο έλληνα ή με όλους τους έλληνες. Το φαινόμενο δεν είναι φαινόμενο της Νέας Ελλάδας. Από αρχαιοτάτων χρόνων κουβαλάμε αυτήν την κατάρα στις αποσκευές μας ανά τους αιώνες, χωρίς να καταφέρουμε να το αμβλύνουμε έστω και λίγο. Πόσες καταστροφές έφερε η διχόνοια στη φυλή μας, όλοι τις γνωρίζουμε, αλλά μυαλό δεν βάλαμε. Μόνο η σύγχρονη ιστορία αναφέρει εφτά εμφύλιους πολέμους με καταστρεπτικές συνέπειες και όμως εξακολουθούμε να επιμένουμε ο καθένας στην δική του αντίληψη. Η αρχαιότητα βρίθει από εμφύλιους σπαραγμούς, που προήλθαν από την ασυμ-φωνία των ηγετών πάνω σε βασικά θέματα κοινής αμύνης και αντίστασης. Οι αθηναίοι κόντεψε να αφανιστούν, που μόνοι τους ανέλαβαν να υπερασπιστούν την ελευθερία τους, ενώ όλοι οι άλλοι έλληνες ήταν θεατές στον αγώνα τους, που αν χάνονταν η Αθήνα, θα χάνονταν ολόκληρη η ελληνική φυλή, αλλά αυτό πολύ λίγοι το συνειδητοποίησαν. Μόνο ο Φίλιππος της Μακεδονίας μόνιασε τους έλληνες με το σπαθί, διότι είδε, ότι δεν υπήρχε άλλος τρόπος να μονιάσει τους έλληνες. Βέβαια η Δημοκρατία μας δίνει το δικαίωμα να διαφωνήσουμε, αλλά δεν μας δίνει το μέτρο, μέχρι που μπορούμε να διαφωνήσουμε και να μη φτάνουμε στα άκρα της καταστροφής και του αφανισμού. Ίσως να μας λείπει η βαθύτερη έννοια της Δημοκρατίας,  ο σεβασμός της Πλειοψηφίας και η αναγνώριση της Μειοψηφίας. Πολλοί διακεκριμένοι αρχαίοι άνδρες ασχολήθηκαν με το θέμα, αλλά δεν μπόρεσαν να καταλήξουν σε ένα συγκεκριμένο πόρισμα, τι είναι αυτό που μας κάνει να διαφωνούμε τόσο βαθιά, φτάνοντας στα άκρα. Πολλοί έδωσαν διάφορες εξηγήσεις κατά καιρούς, αλλά καμία εξήγηση δεν με ικανοποιεί, ούτε και οι σημερινές εξηγήσεις μεγάλων επιστημόνων δίνουν μια σωστή απάντηση στη διχόνοια των ελλήνων. Κατά την ταπεινή μου γνώμη, που είναι η κατώτατη βαθμίδα λογικής εξήγησης του φαινομένου της διχόνοιας των ελλήνων, είναι, ότι αγαπάμε υπερβολικά την ελευθερία μας και φοβούμαστε την σκλαβιά. Η σκλαβιά με την έννοια της εκμετάλλευσης του ανθρώπου από τον άνθρωπο, ενείχε την έννοια του σκλάβου, που θα έχανε για πάντα την ελευθερία του και θα ζού-σε το υπόλοιπο της ζωής του, χωρίς οικογένεια, και χωρίς Πατρίδα. Η αντίληψη αυτή κληροδοτήθηκε και στους νέους έλληνες και γι’ αυτό είμαστε σχεδόν οι πρώτοι που ξεσηκωθήκαμε για την ελευθερία μας, ανάμεσα από τόσους σκλαβωμένους λαούς, σε έναν τύραννο που δεν μπορούσε να καταλάβει τι είναι  η Ελευθερία. Η εξέγερσή μας πέτυχε, αλλά με πολύ αίμα πληρώσαμε την Ελευθερία μας, λόγω της διχογνωμίας μας. Περιττό να αναφέρω τις θλιβερές περιπτώσεις των αρχόντων της Επανάστασης να διχογνωμούν στην έσχατη ώρα του κινδύνου, για ταπεινά προσωπικά συμφέροντα. Η Ελλάδα θρήνησε μαζί με τα γνήσια παλικάρια που έπεσαν για την τιμή και την δόξα της Πατρίδας και παλικάρια που χάθηκαν από αδερφικό βόλι, σαν τον Ανδρούτσο και πολλούς άλλους, για να αποδείξουν, ότι είμαστε φυλή ασύμφωνη. Ευτυχώς ή δυστυχώς, φαίνεται είναι επιταγή της μοίρας μας να είμαστε πάντα λίγοι και μετρημένοι και πάντα διαιρεμένοι, διότι αλίμονο στους εχθρούς μας αν ήμασταν μονιασμένοι. Απλό παράδειγμα η εκστρατεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου, που με τη συμμετοχή όλων των ελλήνων, βέβαια μερικών παρά την θέλησή των, κατέκτησε την Ασία και μετέφερε τον ελληνικό πολιτισμό στα πέρατα του τότε κόσμου. Αυτό είναι ένα παράδειγμα, τι μπορούμε να κατορθώσουμε αν είμαστε μονιασμένοι. Αλλά φαίνεται η μοίρα μας φθονεί, επειδή φοβάται να μη κατακτήσουμε όλη τη Γη και γι’ αυτό μας κάνει να μη μονιάζουμε ποτέ. Ακόμη και όταν οι Ρωμαίοι προσπαθούσαν να καταλάβουν όλη την Ελλάδα και δεν ήταν σίγουροι, οι υπόλοιποι έλληνες συνέπραξαν με τους ρωμαίους εναντίον του Φιλίππου του Ε της Μακεδονίας και έτσι υποδουλώθηκε όλη η Ελλάδα, χάρη στην ασυμφωνία μας χάσαμε, την Ελευθερία μας. Δεν ξέρω τι είδους παιδεία μας χρειάζεται για να μάθουμε να εκτιμούμε πιο σωστά τις καταστάσεις και να παραδεχόμαστε την γνώμη των πολλών και να συμφωνούμε στις προσπάθειες της κυβέρνησης και αν είναι δυνατόν να την βοηθάμε και το όφελος οπωσδήποτε θα είναι θετικό, αφού δεν θα υπάρχει αντίρρηση και η κοινή προσπάθεια θα δώσει οπωσδήποτε θετικούς καρπούς. Δυστυχώς η κάθε αντιπολίτευση ζητάει την άλλη μέρα των εκλογών να φύγει η κυβέρνηση. Εμείς διδάξαμε την Δημοκρατία σε όλον τον κόσμο, και είμαστε οι πιο άπιστοι στην εφαρμογή της. Πάντως αν συνεχίσουμε να διαφωνούμε, σύντομα θα πάψουμε να υπάρχουμε για να διαφωνούμε.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here