Του Βασίλη Τζιτζή, Σκάλα Καλλιράχης Θάσος

Είναι νόμος των εβραίων να βάζουν τα χρήματά τους στην τράπεζα, για δύο κυρίως λόγους, πρώτον να είναι στην σιγουριά, ότι δεν θα τους τα κλέψουν και δεύτε-ρον θα αποφέρουν ένα  εισόδημα, που όσο μικρό και να είναι θα  είναι, ένα εισόδημα που θα φέρνει το ίδιο το χρήμα για τον εαυτό του.

Αυτό το πνεύμα δεν μπορούμε να το αντιληφθούμε εμείς, οι απλοϊκοί άνθρωποι, ο κάθε εβραίος είναι και ένας οικονομολόγος, γι’ αυτό θα δείτε σε όλα τα πόστα να είναι επικεφαλής ένας εβραίος.

Είναι ο πιο τσιγκούνης και ο πιο συντηρητικός.

Σπάνια θα δεις εβραίο να καπνίζει, πολύ σπάνια να πιουν ένα ποτήρι κρασί, αλλά και πολύ σπάνια να παίζουν χαρτιά.

Όσο για τις γυναίκες έχουν μια αδυναμία, οι πλούσιοι εβραίοι να είναι αχαλίνωτοι στα σεξουαλικά σκάνδαλα και για δικαιολογία έχουν, ότι δεν ξοδεύουν τα δικά τους χρήματα, αλλά ξένα.

Το φαινόμενο των οικονομικών κρίσεων οφείλεται συνήθως στην μετατόπιση κεφαλαίων από μια περιοχή στην άλλη, για λόγους που μόνο οι εβραίοι ξέρουν.

Δηλαδή τα χρήματά τους να αποφέρουν περισσότερα κέρδη, αδιαφορώντας για τις συνέπειες που θα έρθουν στην περιοχή που θα φύγουν τα κεφάλαια.

Κάτι τέτοιο το βιώνουμε και εμείς, βλέποντας τις ελληνικές επιχειρήσεις να φεύγουν από την Ελλάδα και να πηγαίνουν σε άλλα κράτη, που θα κερδίζουν περισσότερα, λόγω φθηνού εργασιακού κόστους.

Τώρα ας πάμε στις δύο όψεις του νομίσματος.

Εγώ αποτελώ ένα μόριο της τοπικής οικονομίας, η τοπική οικονομία ένα μόριο της ευρύτερης οικονομίας, η ευρύτερη οικονομία της παγκόσμιας οικονομίας και όλο  το σύστημα είναι δεμένο με έναν αρμό που λέγεται χρήμα.

Το χρήμα υπόκειται σε δικούς του νόμους, όπως είναι η υποτίμηση η ανατίμηση, η κατάργηση και πολλά άλλα όπως ο πληθωρισμός, που είναι πρόβλημα των οικονομολόγων να προλάβουν και να θεραπεύσουν τις οικονομικές αυτές ασθένειες.

Για κάποιον λόγο κατόρθωσα, λόγω οικονομιών, λόγω περικοπών σε άλλες σπατάλες να εξοικονομήσω ένα κατοστάρικο.

Ένα γυαλιστερό κατοστάρικο και το χαζεύω και βλέπω, ότι έχει δύο όψεις.

Επειδή φοβάμαι να μη μου το κλέψουν, πάω στην τράπεζα και τους λέω θα σας δώσω ένα κατοστάρικο, τι θα μου δώσετε για την χρησιμοποίηση του;

Τόσο στα εκατό, ας πούμε δύο στα εκατό για ένα χρόνο. Δηλαδή μετά ένα χρόνο η τράπεζα θα μου δώσει το κατοστάρικό μου και δύο ευρώ επί πλέον, δηλαδή τόκους.

Ωραία δουλειά.

Από τότε αρχινάω να βάζω στην τράπεζα, ότι μου περισσεύει. Αυτή είναι η μία όψη του νομίσματος.

Η άλλη όψη είναι η δουλειά της τράπεζας να βρει ανθρώπους που χρειάζονται χρήματα και τότε δίνει το δικό μου κατοστάρικο σε κείνον που το έχει ανάγκη, με επιτόκιο συνήθως τέσσερες φορές πιο πάνω, από το επιτόκιο που πληρώνει σε μένα δηλαδή το δύο τοις εκατό για τους τόκους μου, δηλαδή κοντά στο οχτώ τοις εκατό.

Εκείνος που θα πάρει τα χρήματα να καλύψει τις ανάγκες του, δηλαδή αν τα πήρε για καταναλωτικούς σκοπούς, για στεγαστικούς σκοπούς ή για επιχειρησιακούς σκοπούς, είναι υποχρεωμένος να επιστρέψει στην τράπεζα το κατοστάρικό μου, με άλλα οχτώ ευρώ επί πλέον για τους τόκους. Αν όλα πάνε καλά η οικονομία θα λέγεται ότι είναι υγιείς.

Αν κάτι πάει στραβά, όλα θα γκρεμιστούν και οι συνέπειες θα είναι οδυνηρές για

όλους.

Ας πάρουμε την περίπτωση, ότι ο δανειολήπτης πήρε ένα στεγαστικό δάνειο και έχτισε ένα σπιτάκι, δηλαδή με τα δικά μου τα λεφτά.

Αν για κάποιον λόγο ο δανειολήπτης αδυνατεί να ξοφλήσει το δάνειο, τι θα γίνουν τα λεφτά μου;

Η τράπεζα δεν έχει το κατοστάρικό μου, που έγινε ντουβάρια στο σπιτάκι του δανειολήπτη και επειδή υπάρχει νόμος να μη βγαίνει στον πλειστηριασμό η πρώτη κα-τοικία, εγώ κινδυνεύω να χάσω το κατοστάρικό μου η τράπεζα να χάσει την εμπιστοσύνη της απέναντι στους καταθέτες και να δημιουργηθεί  ένα πρόβλημα, με σοβαρές επιπτώσεις στην οικονομία.

Η οικονομία είναι ένα πολύ λεπτό θέμα.

Υπάρχουν πολλές θεωρίες, αλλά η πράξη είναι αυτή που μετράει.

Από αυτήν την άποψη είμαστε ακόμη πολύ πίσω να κατανοήσουμε τους νόμους της οικονομίας, τους όρους των οικονομικών συμβολαίων και την χρήση των δανείων.

Κρίμα να μην έχει και Τρίτη όψη το νόμισμα για να ικανοποιήσει τις ελληνικές αντιλήψεις, αφού η τράπεζα δίνει λεφτά γιατί να μη τα πάρω;

Με αυτή την αντίληψη οι περισσότεροι που πήραν δάνεια και  δεν τα ξόφλησαν προβάλλοντας ορισμένες δικαιολογίες, που ναι μεν μπορεί να είναι ανθρώπινες, αλλά αυτό δεν σημαίνει, ότι δεν θα πληρωθεί το δάνειο.

Αν η κυβέρνηση πονάει για τον δανειολήπτη, που δεν μπορεί να ξοφλήσει το δάνειο για την πρώτη κατοικία του, να το ξοφλήσει εκείνη ή να τον τακτοποιήσει σε δουλειά και  να τα κρατάει από τον μισθό του.

Βλέπετε πόσες λύσεις μπορεί να έχει ένα οικονομικό πρόβλημα;

Μπορεί το νόμισμα να έχει μόνο δύο όψεις, αλλά έχει πολλά προβλήματα.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here