Διαβάζοντας κάποιος, αλλά και ο υπουργός Παιδείας, την επιστολή που του έστειλαν οι μαθητές του 1ου Γενικού Λυκείου Δράμας, διαπιστώνει, με μεγάλη λύπη, τη σύγχυση που επικρατεί στο μυαλό και στην ψυχή των εφήβων. Οι «μεταρρυθμίσεις» στο χώρο την Παιδείας, αντί να επιλύσουν προβλήματα, έχουν δημιουργήσει μεγαλύτερη αβεβαιότητα και ανασφάλεια στη μαθητιώσα νεολαία. «Μαθαίνουμε, από εξαιρετικά μικρή ηλικία, πόσο σημαντική είναι η επαγγελματική αποκατάσταση, καθώς άνεργος συνεπάγεται άχρηστος, εξαρτημένος από τους γονείς του, ή το κράτος», γράφουν οι μαθητές. Μάλιστα, οι νέοι άνθρωποι έφτασαν στο σημείο να θεωρούν την ανεργία συνώνυμη της τεμπελιάς! Ο συμπολίτης που απολύθηκε, ή έχασε τη θέση εργασίας του, επειδή έκλεισε η επιχείρηση στην οποία εργαζόταν, θεωρείται άχρηστος και «κηφήνας»! Το ελληνικό κράτος, δηλαδή, επιδοτεί τους άχρηστους και τους τεμπέληδες.

Από την άλλη πλευρά, δεν κάνει τίποτα, για να ενημερώσει τους νέους ανθρώπους, ώστε το σύστημα εκπαίδευσης να σταματήσει να «παράγει» νέους ανέργους. «Από μικρή ηλικία ακούμε το γνωστό ερώτημα: «Τι θες να γίνεις όταν μεγαλώσεις;» και δεν γνωρίζουμε τι να απαντήσουμε, ή απαντάμε επιπόλαια, χωρίς να γνωρίζουμε τη χρησιμότητά του στην κοινωνία, αν έχει μέλλον, ή αν όντως μας αρέσει», γράφουν, ακόμα, οι μαθητές.

Κατά τα άλλα, οι προτεραιότητες των κυβερνώντων είναι: οι συμπτύξεις σχολικών μονάδων, ιδρυμάτων της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, τα νομοσχέδια για τα εργασιακά θέματα του εκπαιδευτικού προσωπικού, οι συνεχείς αλλαγές στο εξεταστικό σύστημα, κ.λπ., οι οποίες συνιστούν «μεταρρυθμίσεις».

Η μαθητιώσα νεολαία δεν ζει, μόνο, μέσα στο άγχος και την άγνοια, αλλά σε μία ιδιαίτερα στρεβλή πραγματικότητα, η οποία δημιουργήθηκε σκοπίμως, επί σειρά ετών και συνεχίζεται, γιατί εξυπηρετεί συμφέροντα. Δυστυχώς, οι έφηβοι προσπαθούν να βρούνε μόνοι τον δρόμο τους.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here