Έκτακτο Δελτίο!!!

Ανοίγω το λάπτοπ (στα ελληνικά). Τι νιώθετε; με ρωτάει το γλυκό μου! Α, τώρα αμέσως θα σου απαντήσω. Νιώθω λίγο σαν εξωγήινη. Γιατί; επιμένει...

Αποχαιρετισμός (προσωρινός)…

Αγαπητές μου αναγνώστριες και αγαπητοί μου αναγνώστες. Αισθάνομαι την υποχρέωση (με την καλή έννοια) να σας ενημερώσω πως για λίγο καιρό δε θα γράφω...

Μόνο τα μάτια…

Κι αν μακριά σε φύσηξε ο αγέρας κι αν τα πουλιά μονάχα τους πετούνε κι αν η ψυχή μοιρολογάει τα βράδια, εγώ θα ζω...

Μεγάλη επιτυχία…

Το να είσαι άνεργος και συγκεκριμένα άνεργη, είναι μεγάλη επιτυχία. Και όπως όλες οι επιτυχίες έχουν κι ένα μικρούλικο μελανό σημείο, έτσι κι εδώ,...

Δύο ζωές…

Θα έρθει μια μέρα που θα ζήσω δύο ζωές. Μία καλή και μία κακή. Θα ‘ρθει μια μέρα που θα μπορώ να πετάω ψηλά...

Βου και α…

Το άτομο, του ατόμου, το άτομο, ω! άτομο… Τα άτομα, των ατόμων, τα άτομα, άτομα… Ή… Μπορούσαν να είναι και τα παιδιά του Πειραιά!!! Διότι όπως και να...

Οι λέξεις…

Μη μιλάς… Τα λόγια σου πονάνε την καρδιά μου. Σκοτεινό δωμάτιο τα μάτια του. Μέρα χωρίς ήλιο τα χείλη σου. Μη λες λέξεις… Μη μ’ αγαπάς… Η αγάπη τελειώνει...

Η ντροπή…

Αγαπητέ κύριε υπουργέ των εξωτερικών, των εσωτερικών και των λοιπών περιοχών. Χωριών, συνοικιών και περιχώρων. Αγαπητέ κύριε υπουργέ της υγείας. Εσύ… της παιδείας. Ο...

Η βάρκα…

Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν ένας ψαράς. Ζούσε μόνος του σ’ ένα μικρό, αλλά όμορφο καλύβι. Γύρω-γύρω από το σπιτάκι του, είχε φυτεμένες...

Η βαρύτητα…

Βαρύτητα… Μια λέξη που αφήνει πίσω της πολλά υπονοούμενα (όπως εκείνη του κέρατου)!!! Και απορώ βρε παιδάκι μου γιατί ανακαλύφθηκε! Κι αυτός ο κύριος που...

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ