Υπάρχουν βράδια…

Υπάρχουν κάποια βράδια που μετρώ τη σιωπή σου. Που κάθομαι δίπλα σου, αλλά εσύ βρίσκεσαι μακριά μου. Σου χαϊδεύω το χέρι, παίζω με τις...

Λυπηρό…

Σήμερα αγαπητοί κι εναπομείναντες αναγνώστες μου, θα αναπτύξω το θέμα με τίτλο: «Οι αποπερατώσεις διαφόρων εργασιών, από τον κρατικό φορέα». Ο καθένας από εμάς θα...

Αν είσαι…

Αν είσαι άντρας μου, να μ’ αγαπάς. Να με σκέφτεσαι μες στη μέρα σου. Να σηκώνεις το τηλέφωνό σου και να μου το λες....

Το παλιό ντουλάπι…

Πριν χρόνια άνοιξα ένα ντουλάπι, τότε ήταν καινούριο, τώρα το λένε παλιό, αντίκα ίσως, γιατί πράγματι πέρασαν πολλά χρόνια. Το άνοιξα και πέταξα μέσα ότι...

Συνέχεια συμβάντων … και συνέχεια γενικώς…

Συμβάν Νο 5: Πάω λοιπόν στο γραφείο και αρχίζω να δουλεύω. Μετά από λίγο ακούμε κόρνες και φασαρία. Σηκώνουμε όλοι τα κεφάλια από τις...

Αθάνατη Ελλάδα…

Συμβάν Νο 1, πρωί: Σε παράδρομο του χωριού, λίγο ανηφορικός, μπροστά μου ένα τεράστιο αγροτικό, ξέρετε από εκείνα που μοιάζουν με τανκ και φυσικά...

Μεσ’ στον τεκέ της Μαριγώς…

Όταν κάνω κάτι θεατρικό, το προβάλω στη στήλη μου. Εννοείται!!! Αλλιώς πώς θα γίνω διάσημη… (πολλά θαυμαστικά). Αλλά το κάνω (το θεατρικό εννοώ) από...

Η μαγειρική της αγάπης…

Ο Ανδρόνικος στέκεται σκεπτικός στην μπαλκονόπορτα και κοιτάζει κάτω στη λεωφόρο. Κολλάει το μέτωπό του στο τζάμι και η αίσθηση του κρύου του φέρνει...

Σ’ ένα σου χαμόγελο…

Σ’ ένα μικρό λουλούδι βλέπω τη ζωή. Σ’ ένα χαμόγελό σου την ελπίδα. Χιλιάδες σκέψεις μπερδεύονται στις ίνες των ρούχων μου, στα εγκεφαλικά μου...

Το κουμπί και ο άνθρωπος

H ιστορία αυτή ξεκίνησε από μια φράση που μου είπε ο διπλανός γείτονας αυτής της σελίδας, κύριος Κων/νος Παπαδόπουλος, ο οποίος σημειωτέον όποτε θέλει...

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ