Αν είσαι…

Αν είσαι άντρας μου, να μ’ αγαπάς. Να με σκέφτεσαι μες στη μέρα σου. Να σηκώνεις το τηλέφωνό σου και να μου το λες....

Ειρήνη…

Η ησυχία σιγοτραγουδά… την ακούω. Και ολοένα δυναμώνει το τραγούδι και σπάζει τους τοίχους της σιωπής. Του κόσμου όλου… της φύσης… των χαμένων ονείρων…...

Αθάνατη Ελλάδα…

Συμβάν Νο 1, πρωί: Σε παράδρομο του χωριού, λίγο ανηφορικός, μπροστά μου ένα τεράστιο αγροτικό, ξέρετε από εκείνα που μοιάζουν με τανκ και φυσικά...

Μεγάλη επιτυχία…

Το να είσαι άνεργος και συγκεκριμένα άνεργη, είναι μεγάλη επιτυχία. Και όπως όλες οι επιτυχίες έχουν κι ένα μικρούλικο μελανό σημείο, έτσι κι εδώ,...

Διαφορετικότητα…

Πριν λίγες μέρες έπεσε στα χέρια μου ένα περιοδικό, το οποίο αναφέρεται σε φυτά. Σ’ ένα άρθρο του λοιπόν, «μιλούσε» για τη διαφορετικότητα ανθρώπων...

Μια ιστορία θα σας πω…

Κατά καιρούς και σποραδικά, έχω γράψει κι έχω αναφερθεί σ’ αυτό το άτομο. Πριν αρκετές ημέρες, έτσι καθώς μιλούσαμε στο τηλέφωνο μου λέει: «Γιατί...

Δύο ζωές…

Θα έρθει μια μέρα που θα ζήσω δύο ζωές. Μία καλή και μία κακή. Θα ‘ρθει μια μέρα που θα μπορώ να πετάω ψηλά...

Περπάτα…

Καθόμουνα κι απέναντι, τον ουρανό κοιτούσα. Μαύρο μολύβι για σκεπή και γκρι για τοίχους είχε. Μα κόκκινο το χρώμα του, σαν άνοιξε η πόρτα. «Φωτιά θα καίει...

Λυπηρό…

Σήμερα αγαπητοί κι εναπομείναντες αναγνώστες μου, θα αναπτύξω το θέμα με τίτλο: «Οι αποπερατώσεις διαφόρων εργασιών, από τον κρατικό φορέα». Ο καθένας από εμάς θα...

Σου ορκίζομαι… πως…

Θα σ’ αγαπώ… Όπως μόνο εγώ ξέρω ν’ αγαπώ… Θα σε φιλώ… Σα να είναι η τελευταία μας φορά… η κάθε φορά… Θα σου μιλώ… Για τις ομορφιές αυτού...

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ